‘Reanimatie van een baby, het is een heftig dilemma’

Door Officier van Dienst Geneeskundig Huib Kuiper
 
Burgerhulpverlening wordt niet altijd ingezet. Beleid is om burgerhulpverleners niet in te zetten bij onveilige omstandigheden, strafbare feiten, traumatische verwondingen of reanimatie van kleine kinderen. Soms – zoals in dit geval – wordt dat pas later duidelijk en wordt een alarmering ingetrokken. Officier van Dienst Geneeskundig en teamleider van de meldkamer ambulance Huib Kuiper spreekt van een heftig dilemma.

Maximale kansen op overleven
“Ik wil heel uitdrukkelijk voorop stellen dat burgerhulpverleenster Stefanie in dit specifieke geval een uitmuntende prestatie leverde. Zij was in staat om een adequate reanimatie op te starten in een situatie met een baby, veel emoties en een taalbarrière. De mensen op de meldkamer waren heel blij dat zich iemand meldde die kon beginnen met reanimeren. Dankzij haar kreeg het kind maximale kansen op overleven. Haar optreden was fantastisch. Ik heb haar daarvoor ter plekke een compliment en een knuffel gegeven.”

Heftig dilemma
“Eigenlijk deed Stefanie iets wat wij nou juist wilden voorkomen. Zij nam een groot risico, want voor hetzelfde geld was er iets heel vervelends gebeurd. Waren er bijvoorbeeld wapens in het spel geweest, waardoor de burgerhulpverlener zichzelf in gevaar zou hebben gebracht. De meeste burgerhulpverleners kunnen geen baby’s reanimeren. Maar in dit geval kreeg door haar ingrijpen het kind juist alle kansen om te overleven. Eigenlijk is dit een heftig dilemma. Die discussie hierover wordt achter de schermen gevoerd en het is heel goed om deze op gang te houden.”

Annulering
“Wordt een alarm van HartveiligWonen ingetrokken, dan is technisch nog niet mogelijk om aan te geven wat de reden is van annulering. Is het een kind? Is de situatie onveilig? Is er sprake van traumatisch letsel? Als het om veiligheidsissues gaat, zouden burgers altijd uit de buurt moeten blijven. Wat als later blijkt dat er een schietpartij of steekpartij gaande is? Dan hebben we echt een probleem.”

Wakker liggen
“Blijft over de vraag of je burgerhulpverleners kleine kinderen moet laten reanimeren. Daarover wordt heel goed nagedacht. Afgezien van de afwijkende techniek van kinderreanimatie, speelt er nog een ander issue. En dat is de kans dat het voor burgers zeer traumatisch kan zijn. Vanuit onze eigen professionele hulpverlenersachtergrond zeg ik dat dit casussen zijn die niemand wil meemaken. Er komen emoties los waarvan zelfs de meest doorgewinterde hulpverleners wel eens wakker liggen. Wil je burgerhulpverleners dit aandoen? Schrikt dit mensen af om zich aan te melden? Of weegt toch het belang van het kind zwaarder? Het zijn allemaal vragen waarop ik ook geen antwoord heb.”

‘Alle hulpverleners werkten samen als een geoliede machine’

Bij het terugblikken op deze bijzondere reanimatie, moet Kuiper nog iets van het hart betreffende het optreden van alle hulpverleners: politie, ambulance, traumaheli en burgerhulpverlening:

“Naar omstandigheden verliep deze reanimatie perfect. Alle hulpverleners werkten samen als een geoliede machine. Mensen namen spontaan initiatieven om het nog beter te laten verlopen. Zo zette de politie een spoedtransport uit naar het Sofia kinderziekenhuis, alle wegen en kruisingen waren volledig vrij. Dit verdient een groot compliment voor de politie voor de wijze waarop het transport naar het ziekenhuis geen seconde vertraging opliep. Iedereen wilde maar één ding: deze baby elke mogelijke kans geven om te overleven.”

Lees ook het verhaal van Stefanie

Terug