Vrijwilliger Sven: ‘Ik haal steun uit de ervaringen van anderen’

Ervaringsverhaal Sven Baars

“Het was een rustige middag. Ik genoot van het zonnetje toen plots mijn mobiel een SMS kreeg: REANIMATIE OPROEP 13.49 uur.

Toen ik het bericht ontvangen had, twijfelde ik geen moment. Het was mijn tweede reanimatie dit jaar. Ik heb gereageerd met ‘ja’ en ben ter plaatse gegaan. Het was bij het plaatselijke zwembad. Een man werd uit de stoomcabine gehaald en was niet meer aanspreekbaar. Het personeel besloot om direct te beginnen met reanimeren en een melding te maken.

Eenmaal ter plaatse ben ik de eerste burgerhulpverlener, achteraf bleek ook de enige. De AED was al aangesloten. Deze gaf voortdurend aan: geen schok geadviseerd. Ik heb mijn beademingsmasker aangebracht op het gezicht van het slachtoffer. Degene die aan het reanimeren was gaf aan dat ik het over kon nemen van de persoon die aan het beademen was. Ze was blij dat ik haar kwam ondersteunen en helpen.

Toen ik het reanimeren overnam, hoorde ik de sirenes. Het is hier zo dat de First responders van de brandweer ook opgeroepen worden, omdat de ambulance over het algemeen hier iets later ter plaatse is. Zij namen mij na de vierde massagesessie over. Een van de first responders gaf aan dat ik naar buiten mocht gaan om daar de andere hulpdiensten te ontvangen. Ik had mijn hesje al aan en ben direct naar buiten gerend. De eerste ambulance hoorde ik in de verte aankomen. Zij kwamen er snel aan. Ik heb ze naar de plek gestuurd waar zij verder geholpen werden door het personeel dat binnen stond om hen te ontvangen.

Direct na de aankomst van de eerste ambulance kwamen er twee politiewagens aan. Na ongeveer vijf minuten kwam ook de tweede ambulance ter plaatse. Er waren intussen al veel buurtbewoners komen kijken wat er aan de hand was. Ik kon hen niet informeren. Wel kon ik de bezorgdheid van een moeder die in paniek kwam verminderen. Er werd gezegd dat er bij de plaatselijke supermarkt aangegeven was dat er een kind gereanimeerd werd. Dit was niet het geval. Ze was blij met dit bericht. Toen de brandweer naar buiten kwam, gaven zij aan dat er niet meer hulpverleners ter plaatse zouden komen en dat ik weer naar binnen kon gaan.

Binnen kreeg ik iets mee van het ambulancepersoneel: “De persoon die is gereanimeerd is overleden, we wachten op de huisarts om het te bevestigen.” Ik kreeg een kop koffie aangeboden en slachtofferhulp. Ik was erg blij dat de hulpverlening zo snel ter plaatse was en hulp heeft kunnen bieden. Daarop kreeg ik weer de complimenten van alle hulpdiensten dat ze zo blij zijn met vrijwilligers die wij de eerste inzet kunnen verrichten.

Ze zien dat we met ons allen ons best doen en vaak binnen de cruciale tijd de eerste massages kunnen geven. Ik vind het wel mooi om deze uitspraak van de hulpdiensten met jullie te delen! Ik lees altijd graag de ervaringen van een ander. Hier haal ik steun uit bij het verwerken na een reanimatie, zeker als die niet slaagt. Dan lees je dat je echt niet de enige vrijwilliger bent die zich hard voor de ander maakt!”

Terug